Je
lijf is op, je kan niet meer
We
zien het wel maar het doet zeer
Graag
hadden we jou nog jaren bij ons gehad
We
wisten echt niet dat er een monster in je lijf zat
Neem
maar van mij aan, als we het hadden geweten
Hadden
we je veel eerder verlost, zeker weten
Laat
ons maar gaan, laat ons maar los
Aan
de and’re kant wacht het eeuwige bos
Daar
waar je kunt spelen, eten en rennen
Zonder
de grenzen van je lijf te kennen
Ga
maar, het is goed zo vent
Dankjewel
dat wij jou hebben gekend